Klasa handlowa
Cytrusy klasy II i czego ta norma nie łagodzi
W Klasie II z większości pozycji listy Klasa I znika określenie nieznaczne, a dodatkowo dopuszcza się szorstkość skórki, powierzchowne zagojone zmiany skórne oraz częściowe oddzielenie skórki. Kaliber pozostaje nienaruszony. Tolerancja kalibru i minimalna średnica są identyczne we wszystkich trzech klasach.
Liczby
| Definicja | Owoce, które nie kwalifikują się do wyższej klasy, ale spełniają wymagania minimalne. |
|---|---|
| Warunek | Owoce muszą zachować swoje zasadnicze cechy pod względem jakości, trwałości i prezentacji. |
| Dodatkowo ponad klasę I | Płytkie wygojone zmiany skórne, szorstka skórka oraz lekkie i częściowe oddzielenie się skórki w przypadku pomarańczy |
| Tolerancja jakościowa | Dopuszcza się, aby 10 % owoców w przeliczeniu na liczbę lub masę nie spełniało zarówno wymagań klasy, jak i wymagań minimalnych. |
| W granicach tej tolerancji | Łącznie nie więcej niż 2 % może być dotkniętych gnilizną. |
| Tolerancja wielkości | 10 %, identycznie jak w klasie Extra i klasie I |
| Minimalna wielkość pomarańczy | 53 mm, niezależnie od klasy |
Co to zmienia w zamówieniu
Kupuje Pan według ceny, dla kanału, który nigdy nie pokazuje owocu
Norma stworzyła tę klasę dokładnie do tego celu, a jej lista wad jest jedyną otwartą od góry. Oszczędność jest realna, a realny jest też wygląd, który w zamian akceptują Państwo.
Założył Pan, że niższa klasa złagodzi wymagania dotyczące kalibru
Nie, ani o jeden milimetr. Jeśli owoc wychodzi drobny, obniżenie klasy nic Panu nie daje, a rozmowa powinna dotyczyć kodu kalibru.
Odsprzedaje Pan według cudzej specyfikacji
Owoc klasy II sprzedany pod standard wyglądu wymagany w handlu detalicznym to najgorsze z obu światów. Proszę sprawdzić wymogi dalszego odbiorcy przed ustaleniem klasy, a nie wtedy, gdy palety są już w drodze.
Czego ta notatka nie rozstrzyga
- Istotne cechy to wyrażenie, na którym opiera się cała ta klasa, a norma nie definiuje go dokładniej. Ocenia się je przypadek po przypadku.
- Klasa II nie uprawnia do przyjęcia partii, która uległa pogorszeniu. Wymagania minimalne pozostają wiążące, z uwzględnieniem wyłącznie tolerancji.
- Nie składamy żadnych zobowiązań co do tego, jaką klasę może spełniać owoc w danym tygodniu, a plantator nie potwierdził żadnej.
Źródło: Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) 2023/2429, załącznik I, część B, część 2 (szczegółowa norma handlowa dla owoców cytrusowych), Norma EKG ONZ FFV-14 dotycząca wprowadzania do obrotu i kontroli jakości handlowej owoców cytrusowych
Niezdefiniowane sformułowanie spajające klasę
Klasa II dopuszcza znacznie więcej wad skórki. Wady kształtu, wady wybarwienia, postępujące wady skórki, chropowata skórka, zagojone zmiany na powierzchni. Określenie „nieznaczne" znika z większości pozycji listy Klasy I. Jeden warunek przetrwa to wszystko i na nim opiera się cała klasa: owoc musi zachować swoje zasadnicze cechy pod względem jakości, trwałości i prezentacji.
Norma odmawia wtedy określenia, czym są cechy istotne. Czyta się ją przypadek po przypadku, inspektorzy i strony spierające się o partię, a odczyt sprowadza się do pytania praktycznego: czy ten owoc można jeszcze sprzedać pod swoją nazwą? Pomarańcza szorstka, ze śladami, ale zdrowa i znosząca transport, mieści się w klasie. Owoc, który przestał być rozpoznawalny jako zdrowy towar, już z niej wypadł, choćby hojny był wykaz wad na papierze.
Kalibrowanie to decyzja odrębna od klasyfikacji.
Norma przewiduje dwa sposoby zapewnienia jednorodności wielkości w opakowaniu i żaden z nich nie zmienia się wraz z klasą. Można podać kod rozmiaru, który wyznacza przedział średnicy, albo ograniczyć dopuszczalne rozproszenie średnic między najmniejszym i największym owocem w opakowaniu. To drugie ograniczenie łagodnieje stopniowo w miarę, jak owoc rośnie, a powyżej pewnej średnicy przestaje cokolwiek ograniczać.
Klasyfikacja i kalibrowanie przebiegają więc na osobnych torach, a specyfikacja musi określać jedno i drugie. Obniżenie do Klasy II zmienia dopuszczalny wygląd skórki i pozostawia średnicę dokładnie tam, gdzie była. Jeśli dany tydzień daje drobne owoce, klasa to zupełnie niewłaściwe narzędzie, a rozmowa powinna toczyć się o kodzie wielkości, bo tam norma faktycznie coś mówi o średnicy.
Kto celowo kupuje klasę II
Ta klasa ma swój rynek, który nie ma nic wspólnego z godzeniem się na gorszy towar. Przetwórca tłoczący sok kupuje wnętrze owocu i za skórkę ze skazami płaci dokładnie tyle, ile ona jest dla niego warta, czyli nic. Zakład cateringowy obierający owoce do garnka jest w tej samej sytuacji. W obu przypadkach wyższa klasa byłaby dopłatą za cechę, którą kupujący i tak wyrzuca.
Kluczem jest zaznaczenie tego przy zamówieniu, a nie odkrycie przy dostawie. Partia kupiona jako klasa II z uzgodnionymi tolerancjami to czysta transakcja; te same owoce przywiezione pod zamówienie na klasę I to spór, a różnica między nimi to linijka zapisana na kartce papieru, zanim ciężarówka wyjechała.
Porozmawiaj z producentem
Proszę podać odmianę, kalibry i tydzień dostawy, jakich Państwo potrzebują. Otrzymują Państwo cenę z dostawą oraz to, do czego możemy się zobowiązać na piśmie, od osoby, która zbiera owoce.
Zapytania obsługuje producent. Czasy odpowiedzi są jeszcze do potwierdzenia. Odpowiadamy po angielsku lub hiszpańsku.